ÇOCUĞUN GELİŞİMİNDE OYUNUN ÖNEMİ

     Oyun alıştırmadır. Oyuncakların, araç ve gereçlerin kullanımı sırasında çocuk koordine etmeyi, kasları üzerinde kontrol kazanmayı, kol ve bacaklarına söz geçirmeyi öğrenir. O zaman oyun bir zaman geçirme yöntemi değil, yetişkinlik yaşamı için gerekli bir hazırlıktır.

     Oyunun önemi çok eskiden bilindiği halde, oyunun eğitiminde bilinçli olarak kullanılması yenidir. Sadece çocuğun eğitiminde değil, onu tanımada ve ruhsal tedavisinde de oyundan yararlanılmaktadır.

     Çocuk oynadıkça duyuları gelişir, yetenekleri serpilir, becerisi artar, oyun çocuğunun duyduklarını, gördüklerini sınayıp denediği, öğrendiklerini pekiştirdiği bir deney odasıdır. O dünyaya kendisi egemendir. Kuralları kendisi koyar, kendisi bozar. Hayal gücünü geliştirir. Yaratıcılığını artırır.

     Çocuk kendi yaşantısını oyuna yansıtır. Oyununda yalnız etkilendiği olayı yansıtmakla kalmaz, ona kendi duygularını da katar. Böylece sözle anlatılmadığı kaygılarını, üzüntülerini dile getirir, bu yolla derdini döküp rahatlayan bir erişkin gibi sıkıntılarını dışa vurur.

     Oyun çocukların en doğal anlaşma ortamıdır. Bir araya gelen iki çocuk tanışmadan oyun oynar. Oyun onların ortak dilidir. Ve sosyalleşmeye en büyük hizmeti verir. Çocukların oyun oynayabilmeleri için paylaşmaya ihtiyaçları vardır; oyuncaklarını araç gereçlerini, hatta hayallerini ...

     Oyun çocuğunun gelişmesi ve kişilik kazanması için sevgiden sonra gelen en önemli ruhsal besindir. Sevgiden yoksun bir çocukluk gibi, oyunsuz bir çocukluk da düşünülemez.

HARÇLIK KONUSUNDA AİLELERE ÖNERİLER

     Harçlık sınırının günün değişen ekonomik koşullarına uygun olması önemlidir. Sınır belirlenirken, günün koşulları kadar ailenin sahip olduğu ekonomik olanaklar ve çocuğun yaşı da dikkate alınması gereken önemli noktalardır. Harçlığın belirlenmesi veya yapılacak artışlar üzerinde anne baba ve çocuğun birlikte karar vermesi, yemek ve yol parası gibi sabit giderlerle eğlence giderleri ve kişisel giderler gibi değişebilir harcamalar üzerinde konuşulup fikir birliğine varılması yerinde olur.

     Harçlık, çocuğa düzenli aralıklarla verilmelidir. Günlük, haftalık, aylık olarak harçlık verilebilir. Ancak ilköğretimin ilk yıllarında harçlığın günlük olarak verilmesi daha uygundur. Daha büyük çocuklara para yönetiminde gösterdikleri beceriye bakılarak, çocuğun tercihi ve ailenin koşulları da göz önüne alınarak haftalık veya aylık olarak toptan verilebilir.

     Bazı ilkelere dikkat edilmediği taktirde harçlık bazı sorunlara neden olabilir. Bu sorunlara en aza indirmek için anne baba nelerin bu harçlıktan karşılanacağını ve nelerin kendileri tarafından sağlanacağını çocuklarına açıklamalıdır. Bu şekilde çocuklara gerçek gereksinimler ile istekler ve amaçlar arasında ayırım yapma öncelikleri belirleme ve tasarruf yapabilmeleri için gerekli olan iradeyi geliştirme fırsatı verilmiş olur.

     Eğer sınırlarınızı iyi belirler ve bazı ilkelere dikkat ederseniz, çocuğunuza düzenli aralıklarla vereceğiniz harçlığı çok etkili bir eğitim aracı olarak kullanabilirsiniz. Nasıl mı?

     1- Çocuğu, harçlığını öncelikle gereksinimlerini için harcamaya ve amaçlarını gerçekleştirmek için tasarruf yapabilmek üzere, isteğe bağlı harcamaları sınırlamaya özendirin.

     2- Çocuğun zaman zaman ortaya çıkabilecek bütçe açıklarını hoşgörü ile karşılayın. Bu arada isteklerini sınırlayabilme, kendini kontrol etme konularında yardımcı olun.

     3- Gereğinden çok harcamayı alışkanlık haline getiren çocuğa destek verin. Böylece çocuk parasını gereksiz harcadığında, gereksinimlerini karşılayamadığını görme fırsatı bulur.

     4- Parasını gelecekte daha iyi yöneteceğine, olan inancınızı, her fırsatta uygulayın.

     5- Çocuğa belirlenen zaman ve miktar dışında, fazladan harçlık vermeyin.

     6- Para yönetimi konusunda anne baba olarak ona iyi bir model olun.

     7- Bütçe üzerindeki denetiminizi yavaş yavaş azaltarak, çocuğun parayı uygun şekilde harcayan bir yetişkin olmasına yardım edin.

     8- Tüketime yönelik bir toplumda, hepimizin harcamalar konusunda bilinçli ve dikkatli davranmak zorunda olduğumuzu aklınızdan çıkarmayın.

REHBERLİK SERVİSİ DİYOR Kİ;

     • Çocuğuna servet bırakmak isteyen ana-baba ona iyi dinlemeyi öğretir.

     • Başkasını olduğu gibi kabul etmek onu gerçekten sevmektir. Kabul edildiğini hissetmek sevildiğini hissetmektir.

     • Çocuklarımızın eğitiminde unutmamamız gerekli olan temel ilke; dünkü güneşle bugünkü çamaşırlar kurutulmaz olmalıdır.

     • Yarın bugünün içindedir. Geleceğinizi bugünden yaratmak elinizdedir.

     • Hayatın amacı kendine yeten bir insan olmak, yaşadığından memnun olmak ve bu memnuniyetini çevresindeki insanlarla da paylaşabilmektir.

     • Herkes dünyayı değiştirmeye çalışıyor, fakat hiç kimse kendini değiştirmek istemiyor.

     • Olumlu düşünün ki olumlu davranabilesiniz. Olumlu düşünün ki bu düşünce çocuğunuza yansısın.

     • Çocuklarımıza ne söylüyorsak öyle olma ihtimalini artırıyoruz. İletişim dilimiz ne kadar olumlu olursa çocuklarımızı da o kadar olumlu özelliklere sahip yetiştiririz.