5 B sınıfından Berçi Eyeci'nin tiyatro izlenimleri:

"07. 12.2004 günü seviye tespit sınavına bir gün kala, herkes gergin, stresli ve heyecanlıdır. Bu yüzden stres atmamız gerekir. Okulum, öğrencilerini düşünerek, Salı günü saat 11:45 civarında, stres atmak için 4. ve 5. sınıflar 'Küçük Parmak Çocuk' tiyatrosuna götürdü. Herkeste heyecan, sevinç, biraz da kaygı vardı. Bazıları homurdanarak 'sınav öncesi bu da neymiş, çalışmamız lazımdı.' dediler. 12 civarında sunu sesleriyle tiyatro başladı. Bazı okullardan kardeşlerimiz, öğretmenlerimiz ve büyükler...Tiyatro başladığı zaman herkesin ağzından ses çıktı. Ama en çok anasınıfları bağırdı. (Tabi başka okuldan gelenler) Tiyatrocuları çok zor durumda bıraktılar. Tiyatrocular iki kişiydi. Bizim sınıfa bileti en arkadan almışlardı. Hiçbir kişi göremiyordu. En önde iki sıra boştu. Oralara dizildik. Tiyatronun ortasında, başka okuldan minik öğrenciler geldi. Onlara en önden yer almışlardı. Meğer bizim oturduğumuz yerler onların bilet aldıkları yermiş. Biz kalktık. Mecburi yere oturmak zorunda kaldık. Tiyatro harikaydı. Konusu çok hoşuma gitti. Bazı yerlerde dilleri sürşsede, hataları olsa da çok güzeldi. Sonunda "küçük baş parmağın öyküsü" bitmişti. Şarkılar söyleryerek ayrıldılar. Biz de mutlulukla dışarı çıktık."